Αποκάλυψη βόμβα ιατροδικαστή: Θα ζούσε ο Γιώργος Μαζωνάκης αν οι γιατροί της «κλινικής» είχαν κάνει αυτό το απλό πράγμα!
Νέα, σοκαριστικά δεδομένα, κρίσιμα επιστημονικά ερωτήματα και αμείλικτες αλήθειες έρχονται στο φως της δημοσιότητας αναφορικά με τις δραματικές στιγμές που προηγήθηκαν του θανάτου του αγαπημένου καλλιτέχνη Γιώργου Μαζωνάκη. Μιλώντας στο eReportaz, ο γνωστός ιατροδικαστής Δημήτρης Γαλεντέρης αναλύει τα πρώτα ιατροδικαστικά ευρήματα, φωτίζοντας τις σκοτεινές πτυχές της υπόθεσης, την απουσία βασικού ιατρικού εξοπλισμού από το επίμαχο ιατρείο στο Κολωνάκι, καθώς και τον βαθμό στον οποίο η μοιραία ανακοπή θα μπορούσε να είχε αποφευχθεί.
«Δεν υπήρξε οξεία παθολογία – Η ανακοπή ήταν απολύτως αναστρέψιμη»
Στο επίκεντρο της ανάλυσής του, ο κ. Γαλεντέρης στάθηκε ιδιαίτερα στο γεγονός ότι από την πρώτη ιατροδικαστική εξέταση της σορού δεν προέκυψε καποιο απολύτως σαφές στοιχείο που να μαρτυρά την ύπαρξη μιας προϋπάρχουσας, βαριάς και οξείας παθολογίας. Με βάση αυτό το κομβικό εύρημα, ο έμπειρος ιατροδικαστής εκτιμά ότι η καρδιακή ανακοπή που υπέστη ο τραγουδιστής δεν ήταν εξ αρχής μη αναστρέψιμη, αλλά αντίθετα αποτελούσε μια κατάσταση την οποία ο ανθρώπινος οργανισμός θα μπορούσε να είχε ξεπεράσει, εάν υπήρχε η κατάλληλη και έγκαιρη αντίδραση.
«Δεδομένου ότι δεν υπήρξε κάποια οξεία παθολογία, μπορούμε να πούμε το εξής ασφαλές: ότι η ανακοπή δεν ήταν μη αναστρέψιμη, ότι ήταν αναστρέψιμη κατάσταση», ανέφερε χαρακτηριστικά στη συνέντευξή του στο eReportaz.
Όπως εξήγησε με λεπτομέρειες ο κ. Γαλεντέρης, η διαφορά σε τέτοιου είδους επείγοντα περιστατικά είναι οριακή και καθοριστική: «Αν είχε εφαρμοστεί η διαδικασία της ΚΑΡΠΑ με απινίδωση, οι πιθανότητες να επανέλθει η καρδιακή λειτουργία ήταν μεγάλες».
Αντίθετα, διευκρίνισε ότι σε μια περίπτωση όπου θα υπήρχε μια βαριά, αιφνίδια και μη αναστρέψιμη εσωτερική παθολογική κατάσταση —όπως για παράδειγμα μια μαζική εγκεφαλική αιμορραγία ή ένα τεράστιο, καταστροφικό καρδιακό επεισόδιο με εκτεταμένες βλάβες— η επαναφορά του οργανισμού θα ήταν εξαιρετικά αμφίβολη ή αδύνατη. Ωστόσο, η απουσία παρόμοιων οξέων ευρημάτων, σύμφωνα με τον ίδιο, οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στην εκτίμηση ότι η άμεση εφαρμογή καρδιοπνευμονικής αναζωογόνησης και απινίδωσης θα μπορούσε να έχει αποτρέψει το μοιραίο.
Το «σκοτεινό» πεδίο της πλασμαφαίρεσης και ο αιτιώδης σύνδεσμος
Ένα από τα μεγαλύτερα ερωτήματα που απασχολούν τόσο τις διωκτικές αρχές όσο και την ιατρική κοινότητα είναι το κατά πόσο ο θάνατος του Γιώργου Μαζωνάκη συνδέεται άμεσα και αιτιωδώς με την ιατρική πράξη που προηγήθηκε εντός του ιδιωτικού χώρου στην οδό Καρνεάδου.
Ο Δημήτρης Γαλεντέρης υπογραμμίζει ότι προκειμένου να εξαχθεί ένα απολύτως ασφαλές και τεκμηριωμένο συμπέρασμα, απαιτείται πρώτα να αποσαφηνιστεί πλήρως το τι ακριβώς συνέβη πίσω από τις κλειστές πόρτες του ιατρείου, ποιες ακριβώς ενέργειες πραγματοποιήθηκαν από το υγειονομικό προσωπικό και ποια ακριβώς τεχνική πλασμαφαίρεσης επιλέχθηκε να εφαρμοστεί στον καλλιτέχνη.
«Το αν οφείλεται ή όχι στην πράξη η οποία έγινε στο εργαστήριο, πρέπει πρώτα απ’ όλα να δούμε τι ακριβώς έχει γίνει σε αυτό το ιατρείο, ποιες επεμβάσεις και ποιες ενέργειες κάνανε οι γιατροί», τόνισε χαρακτηριστικά.
Εξηγώντας τις τεχνικές παραμέτρους, ο ιατροδικαστής επεσήμανε ότι δεν είναι όλες οι τεχνικές πλασμαφαίρεσης ίδιες, καθώς καθεμία διαθέτει διαφορετικό πρωτόκολλο, διαφορετικό βαθμό παρέμβασης και συνδέεται με εντελώς διαφορετικού τύπου επιπλοκές: «Αν είναι μόνο η πλασμαφαίρεση αυτή που κάναν, είναι ένα δεδομένο, αλλά να δούμε και ποια τεχνική πλασμαφαίρεσης εφαρμόστηκε. Δεν είναι μία, όλες οι τεχνικές δεν είναι ίδιες. Είναι πολύ κρίσιμο σημείο αυτό, γιατί κάθε μία από αυτές έχει και τις δικές της επιπλοκές».
Σύμφωνα με τον ίδιο, μόλις ολοκληρωθεί η συλλογή όλων των δεδομένων της προανάκρισης και αυτά συσχετιστούν απόλυτα με τα ευρήματα της νεκροψίας-νεκροτομής και των εργαστηριακών εξετάσεων, θα καταστεί δυνατό να διαπιστωθεί αν υφίσταται ξεκάθαρος αιτιώδης σύνδεσμος ανάμεσα στις θεραπευτικές ενέργειες και στην απώλεια της ζωής του τραγουδιστή.
«Ένα ιατρείο που κάνει πλασμαφαίρεση πρέπει απαραιτήτως να διαθέτει απινιδωτή»
Ιδιαίτερα κατηγορηματικός εμφανίστηκε ο κ. Γαλεντέρης αναφορικός με τις συνθήκες ασφαλείας που επικρατούσαν στον χώρο, εστιάζοντας στην κραυγαλέα απουσία βασικού εξοπλισμού αντιμετώπισης επειγόντων περιστατικών, όπως είναι ο απινιδωτής.
«Δεδομένου ότι δεν υπήρχε απινιδωτής, δεν μπορείς να εφαρμόσεις τις πρώτες βοήθειες όπως αρμόζει σε ένα ιατρείο», σημείωσε με έμφαση, προσθέτοντας ότι οποσδήποτε χώρος επιλέγει να πραγματοποιεί επεμβατικές και υψηλού ρίσκου ιατρικές πράξεις οφείλει να είναι εξοπλισμένος και προετοιμασμένος στο μέγιστο βαθμό για την αντιμετώπιση απρόβλεπτων επιπλοκών.
Όπως εξήγησε, η ανακοπή καρδιάς, παρότι ενδεχομένως λογίζεται ως μια σπάνια επιπλοκή σε ορισμένα πλαίσια, αποτελεί μια οξεία κατάσταση έκτακτης ανάγκης για την οποία η ύπαρξη μηχανημάτων υποστήριξης και η άμεση ετοιμότητα είναι αδιαπραγμάτευτες: «Όταν ξεκινάς να έχεις επεμβατικά μηχανήματα σε ένα ιδιωτικό ιατρείο, πρέπει να είσαι έτοιμος και για τις επιπτώσεις αυτών των ενεργειών».
Ο ιατροδικαστής κατέληξε υπογραμμίζοντας ότι, με βάση τα μέχρι τώρα στοιχεία, οι ελάχιστες νόμιμες και απαραίτητες προϋποθέσεις ασφαλείας όχι απλώς δεν τηρήθηκαν για την αποτελεσματική επαναφορά του ασθενούς, αλλά φαίνεται πως υπήρχαν σοβαρότατα ζητήματα ακόμα και ως προς την ίδια τη νομιμότητα και την καταλληλότητα εφαρμογής της μεθόδου: «Εδώ φαίνεται ότι δεν πληρούνταν όχι μόνο για την επαναφορά, αλλά και για την εφαρμογή της ίδιας της μεθόδου, δεν πληρούνταν προϋποθέσεις».
Η ακριβής χρονική αλληλουχία των γεγονότων, ο ακριβής χρόνος επέλευσης της ανακοπής, το τι ακριβώς προηγήθηκε εντός των τριών ωρών του «κενό» χρόνου, η τεχνική που χρησιμοποιήθηκε και η διαχείριση του περιστατικού πριν από την άφιξη του ασθενοφόρου του ΕΚΑΒ παραμένουν τα κομβικά ερωτήματα στα οποία καλείται να δώσει απαντήσεις η συνεχιζόμενη δικαστική έρευνα.
Πηγή